از روش های تربیت فرزند تا نقش پدر و مادر در تربیت – هم اندیشان

3- با تعریف کردن از همسالان و دوستان و بستگان فرزندانمان حسادت آنان را تحریک نکنیم. آنها مشاهده کردند در خانههایی که پدر با کودک بیشتر بازی میکند و ارتباطش با کودک در زمینه بازیهای فکری، ورزش کردن، دویدن و محبت کردن است، والدین با هم همکاری مناسبتری در تربیت کودک دارند و مادر راحتتر میتواند به کودک آموزشهای لازم را بدهد. تعریف ” پدر بودن ” پیچیده تر از تعریف مادر بودن است ، در متون روانشناسی اغلب پدر بودن به حضور پدر و مشارکت او نسبت به فرزند تعبیر می شود ، مشارکت نیز در اغلب فرهنگ ها به معنی محافظت است یعنی حفاظت از کودک در برابر انواع خطرات و گرفتن تصمیم هایی که به بهتر کردن سلامت و زندگی کودک منجر شود . اما این تربیت به صورت صحبت کردن نیست بلکه به صورت تعامل با محیط اطراف است. وی همچنین در ادامه در می یابد که قرار نیست به هرآنچه دوست دارد دسترسی داشته باشد و ممکن است دچار تغییرات رفتاری ناگهانی شود. والدین فکر میکنند نوجوانشان که بیشتر اوقاتش را با دوستان خود میگذراند، رفتاری غیرطبیعی دارد یا کودکشان که فکر میکند پزشک است، دچار مشکل روانی شده است! در نتیجه دچار سردرگمی میشود و نمیفهمد چه کاری درست است و چه کاری غلط.

کلمه «دَسّها» از ماده «دس» در اصل به معنی داخل کردن چیزی توام با کراهت است و در اینجا کنایه از آلودگی به گناه و معصیت و خوهای شیطانی و درست نقطه مقابل تزکیه است. 7- اگر ما وقت لازم را برای تربیت فرزندان مان اختصاص ندهیم ، اگر ما نیازهای تربیتی آنان را برآورده نکنیم، آیا شاهد تربیت درست کودکان خواهیم بود ؟ روانشناس خوب همیشه به دنبال این است که این مشکلات را به حداقل برساند تا فضای مناسبی را برای تربیت کودک فراهم کند. 2- برخی از مشکلات اخلاقی و رفتاری و تصمیم گیری های خاص نوجوانان ، ریشه در برخوردهای نامناسب پدران و مادران و حتی مربیان آنان دارد. معمولا به نوع نگرش ، عملکرد و عکس العمل های والدین در امر فرزندپروری و تربیت کودک دارد. در برخی تعاریف دیگر مشارکت پدر در فرزندپروری با انجام وظایف خاصی تعریف نمی شود بلکه تمام فعالیت هایی که پدر را با مسایل کودک درگیر می کند مشارکت نام دارد مانند مراقبت از کودک ، تفریح ، بازی و در دسترس بودن .

علت این امر که در برخی از روایات، مرحلهبندی سنی، شش سال به شش سال یا هفت سال به هفت سال است، احتمالاً به تفاوتهای فردی کودکان در آموزشپذیری باز میگردد. 11- یکی از مشکلاتی که در انتقال محبت و تبادل عاطفی زوج ها ، بروز می کند ، توعی حجب و حیای افراطی است که نشأت گرفته از تریت سخت گیرانه والدین ، فقدان الگوی مناسب در این زمینه و برخی پیش داوری هایی است که در ذهن زوج های جوان ، شکل می گیرد و متاثر از القائات منفی پاره از والدین ناآگاه می باشد . در طول سال های گذشته نسبت به دهه های قبل شاهد این هستیم که نقش پدران در تربیت فرزندان و فرزندپروری بیشتر می شود ، همان طور که مادران در بیرون از خانه کار می کنند پدران نیز بیشتر از قبل به امور فرزندان می پردازند . ما والدین باید بدانیم که چگونه با فرزندانمان رفتار کنیم ، گاهی کوتاهی والدین در امر فرزندپروری و تربیت کودک می تواند آسیب های خانوادگی و اجتماعی فراوانی را در بر داشته باشد . 6- اگر ما به وظیفه بزرگ خود نسبت به سرمایه های بی نظیر جامعه ، یعنی کودکان و نوجوانان ، به نحوی شایسته توجه نکنیم ، باید منتظر عواقب غفلت خود در امر تربیت کودکان و نوجوانان مان باشیم.

مراجعه به مشاور برای تربیت فرزند باید به صورت منظم صورت بگیرید، زیر بچه ها به سرعت رشد میکنند و در هر لحظه ممکن است خلق و خوی آنها فرق بکند. از این رو اهمیت ارتباط مستمر با مشاور کاملا مشخص است. ممکن است جوی که کودک در آن بزرگ میشود یک جو کاملا متشنج باشد، دعوا های بین زن و مرد، رفت و آمد زیاد و … مطالعات نشان می دهند که پدرانی که در سال اول زندگی کودکشان بیشتر با آنها وقت گذرانده و تعامل می کردند، فرزندانشان در ارزیابی مهارت های شناختی بهتر عمل کرده و ظرفیت و کنجکاوی بیشتری را برای اکتشاف اطراف از خود نشان می دهند. کسانی که حکم ورشکستگی آنها صادر و هنوز عمل ورشکستگی آنها تصفیه نشده است. کم گذاشتن فرزندان در مورد نیاز به مهر و محبت، موجب میشود که فرزندان بیشخصیت، کماراده, ناکام، عقدهای و بیهویت بار بیایند. 5- خانواده هایی که فرزندان خود را در معاشرت با دوستان ، آزاد می گذارند و هیچ گونه نظارت ، کنترل و حساسیتی از خود نشان نیم دهند ، باید منتظر آثار و نتایج سوء سهل انگاری در امر فرزندپروری باشند. بیشتر مطالعات روی رابطه مادران و فرزندان و نقش تربیتی آنان صورت می گیرد ولی پدران نیز نقش تربیتی بسیار مهمی روی فرزندان دارند و در حال حاضر نیز نکته مهمی که وجود دارد این است که پدران جایگزین مادران در تربیت نیستند بلکه نقش خاص خود را در تربیت فرزندان و رشد و شکوفایی آنان دارند , البته عوامل موثر بر مشارکت پدران در فرزندپروری نیز بر میزان مشارکت پدران تاثیر دارند و ممکن است میزان مشارکت یک پدر با پدری دیگر بسته به شرایطشان متفاوت باشد .

دیدگاهتان را بنویسید